Monument Valley

Monument Valley : geen nationaal park, want gelegen middenin het grondgebied dat aan de Navajo-indianen toebehoort. Zij baten dit stukje natuur dan ook uit. En we waren het over eens : zij doen dat goed. Anders dan de schreeuwerige aanwezigheid van het massatoerisme in Grand Canyon National Park, is het bezoekerscentrum, dat tegenwoordig ook een hotel, tentoonstellingsruimte, restaurant en (hoe kan het ook anders) een souvenirswinkel omvat, mooi geïntegreerd in de omgeving. En die omgeving is prachtig.

De weg van Kayenta naar Monument Valley is er eentje zoals we er de voorbije dagen heel veel tegengekomen zijn : een loodrechte baan door een onmetelijk grote vlakte. Het doet soms wat angstaanjagend aan, maar vaak levert het ook mooie vergezichten op.

Wilde paarden kom je in Arizona ook opvallend veel tegen. Laat je niet bedotten door de omheining die je op de foto ziet : de paarden leven weldegelijk in het wild en de tuindraad dient enkel om te vermijden dat ze de highway oplopen. De aannemer die het contract voor het plaatsen van die omheining binnengehaald heeft, heeft zijn schaapjes allicht op het droge want er staan daar honderden, waarschijnlijk zelfs duizenden kilometers van langs de baan.

Voor wat wolken betreft ben je natuurlijk afhankelijk van het weer, maar wij werden vandaag getrakteerd op de meest sierlijke exemplaren. Of je 't goed kan zien op zo'n miniatuurfotootje weet ik niet, maar langs de onderzijde hebben de wolken in Arizona een rode schijn, omwille van de weerkaatsing van de  bruinrode rotsen en zandgrond.

Monument Valley zelf dan : bij het binnenrijden van het gebied waren we een beetje ontgoocheld, omdat we te horen kregen dat de rondrit door de vallei niet per moto gedaan mocht worden. Tegen (forse) betaling zouden we wel een begeleide rondrit in een soort safari-jeep kunnen doen. Maar na wat zagen en palaveren en argumenteren dat we met de BMW R1150GSA net de perfecte moto hadden om asfaltwegen te verlaten, mochten we op eigen risico toch doorrijden. Op de plaatsen waar de wind het mulle zand samengeblazen had op de aardewegen hebben we wel wat geslalomd én gezweet, maar al bij al waren we blij dat we het risico genomen hebben. Het uitzicht is dan ook werkelijk fascinerend.

De weg van Monument Valley naar Moab hebben we in één trek afgehaspeld, vanwege de opkomende koude en de dreigende onweerswolken. Op een paar spatten regen na zijn we droog in Moab aangekomen, net op het moment dat het echt aangewezen was om in een warm bad weer wat te gaan opwarmen. Maar Moab is een levendig stadje. En bovendien is Arches National Park hier vlakbij. Dat wordt morgen ongetwijfeld een mooie trektocht. De mondvoorraad is al ingeslagen.